امام صادق عليه السلام فرمود : « مردى به عمّار بن ياسر گفت : اى ابو يقظان ! آيه‌اى در كتاب خداى متعال ، دلم را تباه كرده و مرا به شك انداخته است . عمّار گفت : آن ، چه آيه‌اى است ؟ گفت : سخن خداى متعال : « و چون وعدهء عذاب بر آنان واقع شود ، جنبنده‌اى از زمين را برايشان بيرون مىآوريم تا با آنان سخن بگويد » ( تا آخر آيه ) . مقصود از جنبنده چيست ؟ عمّار گفت : به خدا سوگند ، نمىنشينم و نمىخورم و نمىنوشم تا آن را به تو نشان دهم . آن گاه عمّار با آن مرد نزد امير مؤمنان عليه السلام آمد . ايشان در حال خوردن خرما و سرشير بود . فرمود : " اى ابو يقظان ! پيش بيا . " عمّار نشست و با على عليه السلام هم‌غذا شد و آن مرد از عمّار به شگفت آمد . هنگامى كه عمّار برخاست [ تا برود ] ، مرد گفت : سبحان اللَّه ! اى ابويقظان ! سوگند ياد كردى كه نخورى و ننوشى و ننشينى تا جنبندهء زمين را به من نشان دهى . عمّار گفت : او را به تو نشان دادم ، اگر دريابى » . « 1 » 3 / 5 : رجعت برخى مؤمنان 1432 . الإرشاد : - به نقل از عبد الكريم خثعمى - : به امام صادق عليه السلام گفتم : قائم عليه السلام چه مدّت فرمان‌روايى مىكند ؟ فرمود : « هفت سال . روزها و شب‌ها براى او طولانى مىشوند ، تا آن كه يك سال از دوران او ، به اندازهء ده سال از سال‌هاى شماست . از اين رو ، سال‌هاى فرمان‌روايى او ، هفتاد سال از سال‌هاى شما مىشود و هنگام قيام او ، بارانى

--> ( 1 ) . تفسير القمّى : ج 2 ص 131 ( با سند معتبر ) ، مختصر بصائر الدرجات : ص 43 ، بحار الأنوار : ج 53 ص 53 .